Analiza widmowa w podczerwieni

Analiza widmowa w podczerwieni. Duże zainteresowanie wzbudziło ostatnio zastosowanie spektroskopii w zakresie promieni podczerwonych do identyfikacji oraz do analizy związków organicznych. Barnes, Whiliams, Davis oraz Giesecke wykazali, że absorpcja promieni podczerwonych posiada dwie charakterystyczne cechy, które mogą być podstawą analizy spektralnej. Widmo absorpcji w podczerwieni przedstawia się graficznie w postaci krzywej wyrażającej zależność pomiędzy częstotliwością a procentem przepuszczanych promieni świetlnych. Widmo to jest czymś wyłącznym i charakterystycznym tylko dla danego materiału, przy czym nie ma dwóch różnych ciał, które mogłyby mieć jednakowe widma absorpcyjne. Continue reading „Analiza widmowa w podczerwieni”

Analiza próbki nieznanego materialu

Analiza próbki nieznanego materiału będzie więc polegać albo na mierzeniu intensywności prążków absorpcyjnych charakterystycznych dla danego składnika, albo na porównaniu widma absorpcyjnego materiału nieznanego z szeregiem wzorcowych widm materiałów znanych, Różnice, jakie występują w widmach absorpcyjnych w podczerwieni, oznaczonych dla różnych kauczuków, wykazują, że mogą one być zastosowane zarówno do identyfikacji nieznanego kauczuku, jak i do oznaczania jego zawartości w mieszaninie. Stwierdzono, że np. GR-S wykazuje charakterystyczne dla pierścienia benzenowego pochłanianie promieniowania o częstotliwości około 1500 cm-oraz dwie silne wiązki dla promieniowania o częstotliwości 970 cm i 917cm- których nie wykazuje kauczuk naturalny. Z drugiej strony kauczuk naturalny wykazuje pochłanianie promieni o częstotliwości 1380 cm oraz 835 cm, charakterystycznych dla grup metylowych, czego znów nie wykazuje widmo GR-S. Dzięki tym różnicom, jakie występują między widmami absorpcji, nieznaną próbkę kauczuku można zanalizować przez porównanie jego widma absorpcji z widmami szeregu znanych mieszanin. Continue reading „Analiza próbki nieznanego materialu”

Kluckow podal szereg metod, które zastosowano w Niemczech do odrózniania poszczególnych typów kauczuków syntetycznych

Kluckow podał szereg metod, które zastosowano w Niemczech do odróżniania poszczególnych typów kauczuków syntetycznych. Poniżej podano własności poszczególnych typów kauczuku, które wykorzystano do ich identyfikacji, Kauczuk naturalny (ciężar właściwy 0,93; zawartość azotu do 4%) zaczyna mięknąć w temperaturze powyżej 1200C, a w temperaturach jeszcze wyższych zamienia się wolej o brunatnym zabarwieniu, który przy dalszym ogrzewaniu daje szereg produktów dysocjacji wrzących w granicach od 18 do 3000C. Kauczuk naturalny trzymany w płomieniu pali się z łatwością dając duże ilości gęstego dymu. W stanie rozdrobnionym łatwo pęcznieje w benzenie przechodząc w materiał podobny do galarety. Mastykowany na zimnych walcach ulega łatwo rozpuszczaniu dając roztwory o różnej lepkości zależnie od czasu mastykacji. Continue reading „Kluckow podal szereg metod, które zastosowano w Niemczech do odrózniania poszczególnych typów kauczuków syntetycznych”

Perbunan (kopolimer butadienu z akrylonitrylem) posiada ciezar wlasciwy 0,92

Perbunan (kopolimer butadienu z akrylonitrylem) posiada ciężar właściwy 0,92; zawartość azotu waha się w granicach od 6,7 do 7,3%; w przeciwieństwie do kauczuku naturalnego oraz do kauczuków syntetycznych jest rozpuszczalny w ketonach (w acetonie), podczas spalania zaś wydziela zapach bardziej aromatyczny niż kauczuk naturalny; zapach ten można łatwo odróżnić od zapachu, jaki daje paląca się Buna S lub Buna SS. Polimery chloroprenu, jak Neopren lub Sowpren (ciężar właściwy 1,25) mają charakterystyczny zapach. Ogrzane do temperatury od 50 do 600C stają się bardziej miękkie i lepkie niż kauczuk naturalny. Trzymane w płomieniu nie palą się. Perdureny (Tioplasty) posiadają charakterystyczny nieprzyjemny zapach; ogrzane w probówce mają zapach siarkowodoru i innych związków siarki, a podczas palenia ich można odróżnić zapach dwutlenku siarki. Continue reading „Perbunan (kopolimer butadienu z akrylonitrylem) posiada ciezar wlasciwy 0,92”

Wlasnosci chemiczne Tiokolu sa takie same jak Perdurenu

Własności chemiczne Tiokolu są takie same jak Perdurenu; jego ciężar właściwy wynosi 1,62, a zawartość siarki. – 83010. Tiokol jest również rozpuszczalny w trój- chloroetanie, lecz nierozpuszczalny w benzenie oraz w mieszaninach olejów motorowych. Kluckow podał również szereg uwag na temat materiałów wulkanizowanych. Artykuły sporządzone z kauczuku wulkanizowanego można łatwo rozpoznać przez spalanie, podczas którego wydziela się charakterystyczny dla kauczuku zapach. Continue reading „Wlasnosci chemiczne Tiokolu sa takie same jak Perdurenu”

Dobry stan czerepu kafla

Ze względu na odchyłki wymiarowe oraz wygląd i gładkość powierzchni licowej kafle dzieli-się na trzy gatunki. Wymieniony projekt normy PN/B-520 ustala dokładnie warunki, jakim powinny odpowiadać poszczególne gatunki kafli. Kafle kwadratele, środkowy i narożny. Kafle te należą już do przestarzałego typu kafla i obecnie są rzadko stosowane. Wymagania, jakim powinny odpowiadać dobre kafle, to dobra jakość czerepu i licowego szkliwa. Continue reading „Dobry stan czerepu kafla”

Wapno

Wapno stosowane jest w budownictwie do zapraw murarskich i tynkarskich w trzech rodzajach: a) jako wapno powietrzne, występujące po tzw. gaszeniu wapna palonego wodą w postaci ciasta wapiennego, b) jako wapno hydratyzowane, tj. zgaszone małą ilością wody w postaci sproszkowanej, c) jako wapno pokarbidowe – otrzymywane z wytwórni acetylenu w wyniku działania wody na karbid, d) jako wapno hydrauliczne dostarczane w proszku i mające te własności w stosunku do poprzednich, że zaprawa z tego wapna, może twardnieć bez dostępu powietrza (np. pod wodą), podczas gdy wymienione w punktach a, b i c wapna muszą mieć zapewniony dostęp powietrza, e) jako wapno palone mielone na proszek i pakowane w worki. Ciasto wapienne otrzymuje się z wapna palonego w wyniku procesu zwanego gaszeniem albo lasowaniem wapna, polegającego na łączeniu wapna palonego z wodą. Continue reading „Wapno”

Gaszenie wapna

Gaszenie wapna przeprowadza się kilkoma sposobami, w zależności od jego gatunku. Im bardziej tłuste i świeże jest wapno, tym szybciej się gasi. Wapno tłuste, gaszące się szybko lasuje się w następujący sposób: do połowy wysokości foli nalewa się wody, po czym wrzuca się 1/5 część wapna palonego, przeznaczonego na jedno gaszenie. Następnie rozpoczyna się mieszanie zawartości foli gracą i rozdrabnianie większych brył na drobniejsze. W miarę pękania i rozpadania się wapna (co następuje mniej więcej w czasie do 10 minut od chwili wrzucenia porcji do wody), dodaje się nowe porcje wapna i dolewa wody do, takiego poziomu, aby zakrywało wapno. Continue reading „Gaszenie wapna”

Wielkosc F przyjeta we wzorze Darcy

Przy wyrażeniu F w cm-, t – w sek, k – w cm/sek otrzymamy wielkość Q w cm. Jak wynika z tego wzoru, prawo Darcy zakłada liniową zależność prędkości filtracji od spadku hydraulicznego. Zależność ta odpowiada praktycznie wszystkim przypadkom ruchu wody gruntowej napotykanym w budownictwie podziemnym, poza ruchem wody w spękaniach gruntów skalistych oraz w gruboziarnistych żwirach i pospółkach. Wielkość F przyjęta we wzorze Darcy odnosi się do całego pola przekroju gruntu, czyli zarówno do powierzchni szkieletu gruntowego jak i powierzchni porów gruntu. Dlatego też rzeczywista prędkość przepływu wody w gruncie jest większa niż określona wzorem i wynosi v = _g_ lub gdzie: S – sumaryczna powierzchnia prześwitów w przekroju, n – współczynnik miarodajnej porowatości gruntu, Współczynnik filtracji k zmienia się w zależności od temperatury wody, zmniejszając się w miarę spadku temperatury. Continue reading „Wielkosc F przyjeta we wzorze Darcy”

Pompy umieszczone w wykopie

Pompy umieszczone w wykopie Jeżeli pompy są umieszczone w wykopie, można stosować wzór na dopływ wody gruntowej. Aby można było korzystać z tego wzoru, należy poczynić pewne dodatkowe założenia. Rzadko kiedy wiemy, jak głęboko pod dnem wykopu zalega warstwa nieprzepuszczalna. Dla uproszczenia obliczeń z dokładnością wystarczającą dla celów praktycznych możemy założyć, że warstwa nieprzepuszczalna zalega poniżej dna wykopu na głębokości równej szerokości wykopu, czyli ho = B gdzie B – szerokość wykopu. Przy takim założeniu obliczenie wielkości H nie sprawi trudności. Continue reading „Pompy umieszczone w wykopie”